6.2.6
Poprzedni Do góry Następny

 

6.2.6 Warunki ochrony konserwatorskiej zespołów urbanistycznych

Układy wpisane do rejestru zabytków

Podstawa prawna: obiekty wpisane do rejestru zabytków objęte są ochroną na podstawie art. 4 pkt. 1 ustawy o ochronie dóbr kultury z dn.15 lutego 1962 r.

Nr rej. 10 z dn.21.07.1953r.

Śródmieście miasta Kołobrzegu – średniowieczny układ urbanistyczny.

Warunki ochrony jak dla strefy A ochrony konserwatorskiej.

Ochronie podlega:

historyczne rozplanowanie sieci ulic wraz z układem pierzejowym zabudowy kwartałów,
układ kompozycyjny z zachowaniem skali zabudowy, głównych jej kompo- nentów i dominant,
obiekty wpisane do rejestru i ewidencji konserwatorskiej,
zieleń – rozplanowanie i skład gatunkowy.

W strefie A stanowionej w celu ochrony historycznej struktury przestrzennej obszar zawierający historyczny układ przestrzenny wyróżniający się wartością i wysokim stopniem zachowania historycznie ukształtowanej struktury.

Celami ochrony są:

zachowanie zasadniczych proporcji wysokościowych kształtujących sylwetę zespołu (z dominantami),
zachowanie osi kompozycyjnych i powiązań widokowych,
zachowanie charakteru wnętrz urbanistycznych,
zachowanie kompozycji układów zieleni wraz z koniecznością uzupełniania ubytków i kontrolą dosadzeń,
utrzymanie układu ulic i placów z dążeniem do zachowaniem lub przywrócenia ich historycznych: przebiegu. przekrojów, dawnych linii rozgraniczających i linii zabudowy,
utrzymanie i odtworzenie historycznych podziałów parcelacyjnych w postaci podziałów geodezyjnych lub poprzez ich uczytelnienie w terenie (ogrodzenia, specjalne ukształtowanie wnętrz kwartałów, mała architektura),
utrzymanie istniejącej zabudowy o wartości historycznej lub lokalnej-kulturowej (obiekty wpisane do rejestru zabytków, obiekty w ewidencji uznane jako cenne) oraz zachowanych elementów zagospodarowania terenu we właściwym stanie technicznym i funkcjonalnym,
utrzymanie historycznej kompozycji obiektów (w rozumieniu planu) z ograniczeniem zakresu dopuszczalnych przekształceń dachów- i przyziemi i z dostosowaniem elementów nowych do kompozycji istniejącej,
Zachowanie wszystkich obiektów uznanych za wartościowe ujętych w ewidencji zabytków, a w tylko w przypadkach szczególnie uzasadnionych podejmowanie decyzji o ich rozbiórce. Rozbiórka winna być poprzedzona ekspertyzą techniczną, badaniami architektonicznymi i uzyskać pozytywną opinię SOZ.
Rezygnacja z przebudów obiektów uznanych za wartościowe ujętych w ewidencji zabytków, w szczególności polegających na nadbudowie, adaptacji parterów na usługi. W przypadku zamiaru przeznaczenia części budynku na funkcje inne niż mieszkaniowe uzyskanie opinii SOZ co do możliwości ingerencji w substancję budynku.
Przebudowy, adaptacje i rozbiórki budynków będących w ewidencji konserwatorskiej, a nie uznanych za cenne winny być poprzedzone badaniami architektonicznymi i uzgodnione z SOZ (dotyczy strefy A1).
nawiązanie w nowej zabudowie do zasad historycznej kompozycji zespołu, w rozumieniu planu, i charakteru zabudowy sąsiadującej.

Cele powyższe realizuje się w planie poprzez:

określone w ustaleniach generalnych planu, ustaleniach dla jednostek strukturalno-funkcjonalnych i ustaleniach szczegółowych dla terenów elementarnych – ustalenia kompozycji urbanistycznej, ustalenia form zabudowy, ustalenia parcelacyjne, inne ustalenia ochrony dóbr kultury, ustalenia ekologiczne i zobowiązania publicznoprawne Miasta - uwzględniające wytyczne konserwatorskie,
określone w ustaleniach generalnych planu, ustaleniach dla jednostek strukturalno-funkcjonalnych i ustaleniach szczegółowych dla terenów elementarnych – ustalenia planistyczne i proceduralne oraz inne ustalenia ochrony dóbr kultury zawierające wymogi sporządzania dodatkowych opracowań studialnych i wymogi udziału organu właściwego w zakresie ochrony dóbr kultury w procedurze lokalizacji inwestycji i procedurze pozwolenia na budowę,

W strefie B stanowionej w celu ochrony zachowanych elementów historycznej struktury przestrzennej – obszar zawierający znaczącą lecz nie dominującą część elementów historycznie ukształtowanej struktury przestrzennej o wartości kulturowej w skali lokalnej.

Celami ochrony są:

utrzymanie zasadniczego układu ulic i placów,
utrzymanie historycznej zasady podziałów parcelacyjnych,
utrzymanie istniejącej zabudowy o wartości historycznej lub lokalnej-kulturowej we właściwym stanie technicznym i funkcjonalnym,
utrzymanie historycznej kompozycji obiektów (w rozumieniu planu) z dostosowaniem elementów nowych do kompozycji istniejącej,
zachowanie kompozycji i układów zieleni wraz z koniecznością uzupełniania ubytków i kontrolą dosadzeń.
nawiązanie w nowej zabudowie do zasad historycznej kompozycji zespołu zabudowy (w rozumieniu planu) i typu zabudowy (w rozumieniu planu) sąsiadującej.

Cele powyższe realizuje się w planie poprzez:

określone w ustaleniach generalnych planu, ustaleniach dla jednostek strukturalno-funkcjonalnych i ustaleniach szczegółowych dla terenów elementarnych – ustalenia kompozycji urbanistycznej, ustalenia form zabudowy, ustalenia
parcelacyjne, inne ustalenia ochrony dóbr kultury, ustalenia ekologiczne i zobowiązania publicznoprawne miasta - uwzględniające wytyczne konserwatorskie.