UZDROWISKO – PRAWOBRZEŻE
Poprzedni Do góry Następny

 

2. UZDROWISKO – PRAWOBRZEŻE

Lokalizacja obszaru

Obszar planistyczny obejmuje część miasta leżącą między wybrzeżem a linią kolejową, ograniczony od zachodu terenem portu a od wschodu terenem Ekoparku. W obszarze tym wydzielone zostały następujące tereny: 2.1 – pas plaży i wydm, 2.2 – teren zabytkowej zieleni parku zdrojowego, 2.3 – teren zabudowy uzdrowiskowej, 2.4 – teren Dzielnicy Portowej, 2.5 – teren Parku im. Aleksandra Fredry, 2.6 – teren tzw. dzielnicy “Uzdrowisko Wschód”.

Obecne użytkowanie

Główne tereny uzdrowiskowe miasta obejmujące reprezentacyjną część kurortu. W części sąsiadującej z terenami kolei oraz w części wschodniej teren zagospodarowany ekstensywnie i zaniedbany.

Zagrożenia i konflikty

1. Izolacja terenu uzdrowiska barierą terenów kolejowych od centrum miasta.

2. Wypieranie zabudowy uzdrowiskowej przez ośrodki wczasowe o niskim standardzie.

3. Obniżanie standardu uzdrowiska.

4. Pogłębiająca się degradacja zespołów zieleni parkowej.

5. Lokalizacja obiektów usługowych i handlowych dominujących skalą nad otoczeniem.

6. Zbliżanie obiektów wielkokubaturowych do linii brzegowej.

Kierunki zagospodarowania przestrzennego

1. Odtworzenie charakteru krajobrazu kurotu.

2. Podniesienie standardu zabudowy i zagospodarowania terenu uzdrowiska.

3. Rewaloryzacja zespołów zieleni parkowej.

4. Odtworzenie obiektów architektury parkowej (belwedery, pijalnia wód, krąg taneczny, teatru, pawilonów muzycznych itp.)

5. Zmiana koncepcji zagospodarowania dzielnicy “Uzdrowisko Wschód” na dostosowaną do warunków fizjograficznych.

6. Zmniejszenie powierzchni terenów kolejowych, likwidacja bocznicy obsługującej port przechodzącej przez park i ul. Towarową i zagospodarowanie uzyskanych terenów jako przedłużenia terenów zieleni parkowej i  lokalizacja zielonych parkingów dla potrzeb terenów uzdrowiska.

7. Zmiana granic portu. Połączenie ulicy Portowej z ulicą Spacerową.

8. W rejonie ulicy Fredry preferowana lokalizacja aquaparku i terenów sportowych.

9. Ograniczenie funkcji mieszkaniowej oraz możliwość lokalizowania garaży i stałych miejsc postojowych na terenie jednostek 2.2 i 2.3.

10. Ograniczenie wysokości zabudowy do 5 kondygnacji i maksimum 20,0 m nad poziom morza.

 

Celem przekształceń strefy kurortu jest przywrócenie mu nieco zapomnianej świetności. Uzdrowisko mimo, że jest częścią dużego miasta powinno pielęgnować indywidualność swojego krajobrazu, urok dawnego kurortu i atrakcyjność w każdym detalu zabudowy i zagospodarowania terenu. Należy utrzymać niską intensywność zabudowy, wysokość i kubaturę obiektów zbliżoną do historycznej zabudowy oraz właściwą dla tej strefy ilość terenów zieleni i powierzchni ekopozytywnych. Tereny we wschodniej części obszaru powinny mieć standard i atrakcyjność równą staremu kurortowi, jednak odmienny charakter architektury, odróżniający nowe uzdrowisko od starego.